جان مولر از گوگل در رویداد Search Central Live NYC توضیح داد که EEAT چیزی نیست که بتوان آن را به سادگی به وب سایت ها افزود.
جان مولر (John Mueller) از گوگل، در رویداد Search Central Live شهر نیویورک، نمای کلی و جامعی از مفهوم EEAT (مخفف Experience: تجربه، Expertise: تخصص، Authoritativeness: اعتبار و Trustworthiness: اعتماد) ارائه داد. او به روشنی تایید کرد که چرا این مفهوم برای برخی سایت ها اهمیت حیاتی دارد و چرا چیزی نیست که سئوکاران بتوانند به سادگی آن را به یک وب سایت “اضافه” کنند.
ارتباط EEAT با ارزیاب های کیفیت (Quality Raters) و سایت های YMYL
جان مولر این بخش از صحبت هایش را با ارتباط دادنِ صریحِ مفهوم EEAT به کاربرد آن برای «ارزیاب های کیفیت شخص ثالث» (Third-party Quality Raters) آغاز کرد. هدف این است که این ارزیاب های انسانی بتوانند قضاوت عینی تر و بی طرفانه تری درباره کیفیت نتایج جستجو داشته باشند. او نگفت که EEAT برای سئوکاران ایجاد شده تا از آن به عنوان یک چک لیست و راهنمای فاکتورهای رتبه بندی استفاده کنند؛ در واقع، او صراحتاً بیان کرد که این سازوکار اصلاً این گونه کار نمی کند.
در تیم دیجیتال مارکتینگ دانش وب، ما همیشه به کارفرماهایمان، به ویژه در حوزه های حساس پزشکی و مالی، تاکید می کنیم که گوگل یک پلاگین یا چک لیست جادویی برای تیک زدنِ فاکتورهای EEAT ندارد. این فاکتورها باید در ذات و استراتژی دیجیتال مارکتینگ و زیرساخت سایت شما نهادینه شوند، نه اینکه صرفاً به عنوان چند کلمه کلیدی در متن گنجانده شوند.
نکته بسیار حائز اهمیت این است که مولر می گوید EEAT از نظر الگوریتمی برای سایت هایی وارد عمل می شود که موضوعاتشان بر سلامت یا اقتصاد افراد تأثیر می گذارد؛ یعنی همان چیزی که گوگل آن را موضوعات YMYL (پول شما یا جان شما – Your Money Or Your Life) می نامد.
این دقیقاً چیزی است که او گفت (بر اساس یادداشت های من که تا حدودی نقل به مضمون شده است):
«EEAT یکی از روش هایی است که ما برای بررسی کیفیت یک صفحه به آن نگاه می کنیم. EEAT شامل تجربه، تخصص، اقتدار و اعتماد است. این همان چیزی است که ما به ارزیاب های کیفیت شخص ثالث می گوییم هنگام ارزیابی کیفیت صفحه به آن توجه کنند. همچنین، زمانی که حس کنیم یک کوئری (عبارت جستجو شده) یا مجموعه ای از صفحات درباره موضوع خاصی هستند که حساسیت بالایی دارند (جایی که ما آن ها را صفحات “پول شما یا جان شما” می نامیم)، این فاکتور را در نظر می گیریم. در این صفحات، ما معتقدیم کاربر واقعاً به چیزی نیاز دارد که بتواند به آن تکیه کند و به نشانه هایی نیاز دارد که نشان دهد محتوای ارائه شده قابل اعتماد است.»

طرح گرافیکی از سپر اعتماد و ارتباط آن با نمادهای سلامت و شاخص های مالی در حوزه YMYL.
EEAT چیزی نیست که بتوانید به صفحات وب “اضافه” کنید
در اظهارات بعدی، او این ایده را که یک سئوکار می تواند EEAT را به صفحات وب خود اضافه کند، کاملاً رد کرد. EEAT چیزی نیست که شما بتوانید آن را به یک وب سایت «بیفزایید». این فرآیند این طور کار نمی کند. بنابراین، اگر اضافه کردن EEAT بخشی از کارهایی است که برای سئو انجام می دهید، همین الان متوقفش کنید. این دیگر سئو نیست!
این دقیقاً نقل قول مولر است:
«گاهی اوقات سئوکاران پیش ما می آیند یا اشاره می کنند که EEAT را به صفحات وب خود اضافه کرده اند. اما سازوکار این گونه نیست. متاسفم، شما نمی توانید روی صفحات وب خود مقداری “تجربه” بپاشید! این حرف اصلاً هیچ معنایی ندارد.»
(مثال کاربردی: فرض کنید یک سایت فروشگاهی یا کلینیک زیبایی تازه تاسیس دارید. شما نمی توانید فقط با نوشتن جمله “ما ۲۰ سال تجربه داریم” در صفحه درباره ما، سیگنال EEAT به گوگل بفرستید. تجربه و اعتماد باید از طریق نظرات واقعی کاربران، مجوزهای رسمی مثل اینماد و پروانه طبابت، بک لینک های معتبر و ساختار اصولی سایت که متخصصان طراحی سایت ایجاد می کنند، به مرور به گوگل اثبات شود.)
فاکتور EEAT برای صفحات غیر YMYL ضروری نیست
در نهایت، مولر این نکته را تکرار کرد که EEAT چیزی نیست که آن ها (گوگل) در وب سایت های معمولی و روزمره به دنبال آن باشند. بدیهی است که اگر محتوای شما دارای تخصص، قابلیت اعتماد و موارد مشابه باشد بسیار عالی است؛ اما او گفت که برای این نوع سایت ها (که صراحتاً به سایت های دستور پخت غذا اشاره کرد)، گوگل از نظر الگوریتمی حساسیت و هشدار خاصی برای بررسی EEAT ندارد.
او این گونه توضیح داد:
«از دیدگاه عملی، توجه به این موضوع مهم است؛ به ویژه اگر محتوایی در مورد این موضوعات بحرانی و حساس منتشر می کنید. باید بررسی کنید که چگونه می توانید کارهایی که در حال حاضر به درستی انجام می دهید را برجسته کنید تا برای کاربران کاملاً واضح و شفاف باشد. اما اگر در حال نوشتن دستور پخت شیرینی و کوکی هستید، نیازی ندارید که در سایدبار سایت خود بنویسید: “این نویسنده ۲۷ سال است که کوکی می پزد!”. من فکر می کنم بیشتر مردم بدون این توضیحات هم متوجه موضوع می شوند.»
در اینجا اهمیت تدوین استراتژی متمایز مشخص می شود. در آژانس دانش وب، رویکرد ما برای معماری سئوی یک سایت مجله تفریحی با یک سایت سرمایه گذاری کاملاً متفاوت است. در سایت های معمولی، تمرکز ما بر رابط کاربری (UI) جذاب و سرعت سایت است، در حالی که در سایت های YMYL، معماری اطلاعات، شفافیت هویت حقوقی برند و اثبات هویت نویسندگان در اولویت قرار می گیرد.

تصویر مقایسه ای بین سیگنال های واقعی اعتماد با روش ها و فریب های مصنوعی سئو کاران.
هدف و دامنه کاربرد EEAT
فاکتور EEAT توسط ارزیاب های کیفیت شخص ثالث برای سنجش کیفیت نتایج جستجو استفاده می شود. این مفهوم توسط گوگل به عنوان لیستی از فاکتورهای رتبه بندی یا یک چک لیست سئو ساخته نشده است.
نقش EEAT در موضوعات YMYL
گوگل به صورت الگوریتمی، EEAT را برای صفحاتی که بر سلامت یا اقتصاد کاربران تاثیر می گذارند، بررسی می کند (همان موضوعاتی که در دستورالعمل ارزیاب های کیفیت با عنوان YMYL شناخته می شوند). این ها حوزه هایی هستند که قابلیت اتکا و اعتماد در آن ها برای ایمنی و اطمینان کاربر حیاتی است و گوگل به شدت دغدغه دارد که این کیفیت ها به نحوی در داخل و یا خارج از این سایت ها بیان و تایید شوند. البته گوگل دقیقاً نمی گوید که این سیگنال ها چه چیزهایی هستند.
باورهای غلط درباره EEAT در سئو
جان مولر تاکید کرد که EEAT چیزی نیست که سئوکاران بتوانند آن را مانند کلمات کلیدی یا لینک سازی داخلی به وب سایت «اضافه» کنند. تلاش برای «اضافه کردن EEAT» ناشی از سوءتفاهم و درک اشتباه از نحوه عملکرد این مفهوم در اکوسیستم جستجو است.
رابطه EEAT و وب سایت های غیر YMYL
در یک بستر الگوریتمی، EEAT برای سایت های غیر YMYL (مانند وبلاگ های آشپزی یا سایر محتواهای غیرحساس) الزامی نیست. اگرچه بازتاب دادن تخصص و اعتماد به صورت کلی یا برای اهداف بازاریابی مفید است، اما برای اکثر موضوعاتِ عادی، تمرکزِ اصلی رتبه بندی محسوب نمی شود.
EEAT صراحتاً برای ارزیاب های کیفیت شخص ثالث ساخته شده تا از آن به عنوان یک معیار عینی تر استفاده کنند. این واقعیت معمولاً در میان تمام بحث ها و هیاهوی سئوکاران پیرامون این موضوع گم می شود. همچنین، این فاکتور برای سایت هایی که خارج از دسته بندی YMYL هستند، اهمیت چندان ویژه ای ندارد.
در نهایت، EEAT چیزی نیست که یک سئوکار بتواند به راحتی به صفحه خود اضافه کند. ایجاد یک بیوگرافی (Bio) با عکس تولید شده توسط هوش مصنوعی، لینک دادن آن به یک پروفایل جعلی لینکدین و سپس نامیدن آن به عنوان “EEAT”، اصلاً جواب نمی دهد! به عنوان مثال، «اعتماد» چیزی است که به دست می آید و نتیجه آن این است که افراد شما را به یکدیگر توصیه می کنند (که البته این بدان معنا نیست که سئوکاران باید پروفایل های شبکه های اجتماعی فیک بسازند و شروع به بحث و کامنت گذاری تقلبی درباره یک نویسنده کنند). واقعیت این است که هیچ کس دقیقاً نمی داند سیگنال های واقعی EEAT در الگوریتم ها چه چیزهایی هستند.

نمایی از طراحی استاندارد وب سایت، مجوزهای معتبر، تجربه کاربری شفاف و استراتژی مدرن دیجیتال مارکتینگ.
نتیجه گیری
همان طور که جان مولر تایید کرد، دوران فریب دادن الگوریتم های گوگل با ترفندهای سطحی به پایان رسیده است. اعتبار و تخصص، برچسب هایی نیستند که روی سایت بچسبانید، بلکه باید در دی ان ای و ماهیت کسب وکار دیجیتال شما جریان داشته باشند. به خصوص در حوزه های حساس پزشکی، حقوقی و مالی (YMYL)، موتورهای جستجو به دنبال سیگنال های واقعی و ارگانیک از اعتماد می گردند؛ از ساختار فنی و کدهای استاندارد سایت گرفته تا بک لینک های طبیعی، رضایت کاربران و برندمنشن های معتبر.
موفقیت در سئوی مدرن نیازمند یک رویکرد همه جانبه است که ترکیبی از طراحی سایت اصولی، تجربه کاربری بی نقص و تولید محتوای ارزش آفرین باشد. اگر بر روی کیفیت واقعی خدمات و نیاز کاربر سرمایه گذاری کنید، سیگنال های EEAT به صورت خودکار و قدرتمند به گوگل مخابره خواهند شد و جایگاه شما را در نتایج جستجو برای همیشه تثبیت خواهند کرد.